Chodzę wśród wspomnień jak przez mgłę je widzę
Chodzę blisko śmierci i koło niej as mnie tez zabierze nie wspominając o mnie ze byłem jak o tysiącach milionach ludzi .Cichych bohaterach i antybohaterach duszach które były tutaj.
Życie ucieka tutaj szybko to nie żadna wielka filozofia.
Bo chodzę po tej ziemi trochę.
Tak w sumie inny dzień a jednak tak samo .Tylko ja i nie tylko ja parę lat więcej parę ludzi gdzieś tam parę ludzi nie ma .I tylko parę lat więcej .
I niby inaczej a jednak tam samo
Starzejemy się i świat wygląda inaczej choć i te same w końcu w sumie ulice ze zabrało ludzi nie każdy ma co to chce
I tylko wiatr wieje jak wtedy dziś tylko wiatrem wspomnień .
Czy się uwolnię od tego wszystkiego .Tak nieraz samemu w tym smutnym społeczeństwie gdzie nieraz tak każdy sam
Ale nie ma co tu się wiele spodziewać widząc ten piękny dramat nieraz ten piękny melodramat
……..
Ale nich poleci ten kawałek co miałem wczoraj posłuchać w Hance ale znów wyszedłem przed końcem tak daleko dalej .Widząc dziś swoje dramaty i przezywając swoje w tym nieraz okropnym społeczeństwie gdzie nie jeden nie dwa razy człowiek zostaje sam .I tylko dziś mi się przykro zrobiło .Oj i lepiej nie pisze jak daleko dalej jest .Choć i jestem Jean krzysztof Valjean widząc nędzny świat nasz tak piekielny świat a nie żaden tam Boży .Bo i pod krzyżem dzieją się nie Boskie rzeczy .
I tylko już nieraz na cichy sąd skazany przez dobry lud Boży przez tak dobrych katolików co mają serca i sumienia nie zawsze tak czyste .I może tylko śmierć mnie wyrwie z tego Polskiego Piekła katolików tak dobrych ze zgniłymi sercami .
Gubiąc swoją religię w tym chaosie
x 